Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Η (σύντομη) ιστορία μιας νύχτας.



Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια γυναίκα που την έλεγαν Νύχτα.
Ήταν διαφορετική από τους άλλους ανθρώπους και της άρεσε να ζει μόνη της τον περισσότερο καιρό.

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Ο χωρισμένος μου εαυτός είναι που χώρισε το κόσμο από λάθος


Λένε ότι οι άνθρωποι, πλάσματα δίποδα και εφυή, έτσι όπως στέκονται και μετακινούνται όρθιοι, δένονται με το  χώμα που πατούν. Αυτή η οπτική, μπορεί να εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την εποχή που ζούμε, όπου χοντρικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι κανείς άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος να σταθεί κάπου μόνιμα και άρα να δεθεί  ούτε με κάποιες χούφτες χώμα. Κι όταν δε μπορείς ούτε με το χώμα να δεθείς, σκέψου πόσο μαντάρα τα κάνεις με τους ανθρώπους και με τον εαυτό σου.

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Μαθαίνεις να ζεις χωρίς εμένα: δέκατρεις μικροί και μεγάλοι αποχωρισμοί



Μαθαίνεις να ζεις χωρίς εμένα. Κάποτε είχα περισσότερη όρεξη. Μάθαινες έτσι τα νέα μου. Τώρα για να κάτσω να γράψω πρέπει να φτάσω στο αμήν. Όπως σου έχω πει, κολυμπάω στα βαθιά νερά. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις πια. Κάθομαι και ξαναδιαβάζω αυτά που σου γράφω και γελάω με τον εαυτό μου. Δεν ξέρω αν θα ξαναγεφυρώσουμε την απόσταση μεταξύ μας, βλέπω ότι καλύπτεις με άλλα πράγματα το δικό μου κενό. Εδώ θα είμαστε.

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Ώρα να σκεφτώ τα μελλούμενα σωριασμένα αιφνίδια στο χθες.

Ένας άντρας περπατάει σε επαρχιακό δρόμο.
 Κανείς, πέρα από τα περαστικά αυτοκίνητα δεν είναι εκεί για να τον παρατηρήσει. Περπατάει μόνος του, έχει τσάντα στην πλάτη του. Τα ρούχα του δεν μας επιτρέπουν να καταλάβουμε την εποχή στην οποία βρισκόμαστε, ωστόσο ο καιρός είναι σχετικά αίθριος. Για την ακρίβεια ο ήλιος εμφανίζεται και εξαφανίζεται πίσω από σύννεφα που μετακινούνται στον ουρανό προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Το γεγονός αυτό, σε συνδιασμό με το είδος του δρόμου, που έχει πολλές στροφές, ανηφόρες, κατηφόρες και βρίσκεται ανάμεσα σε μικρούς λόφους, κρατά το ενδιαφέρον ενός πιθανού ανύπαρκτου θεατή αμείωτο. Ωστόσο θεατές δεν υπάρχουν και  ο άντρας περπατάει μόνος.

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Τα χελιδόνια να γυρνούν κι εγώ να μη γυρίζω



- Το βλέπεις αυτό;
-Αφού δεν καθαρίζουμε εδώ και χρόνια μωρέ, τι περιμένεις;
-Δεν είναι αυτό βρωμιά, αυτό αν το καθαρίσεις, μεγάλη γρουσουζιά  θα έρθει..
-Μα τί είναι αυτό επιτέλους;
-Πού να το ξέρεις κι εσύ; Είναι φωλιά. Χειροποίητη φωλιά χελιδονιού, φτιαγμένη κλαδί κλαδί.
-Αλήθεια; Και είναι γρουσουζιά να τη χαλάς; Μα πώς να μην το κάνεις αν δεν ξέρεις τι είναι;
- Είναι. Και υπάρχει λόγος γι αυτό. Τον ξέρεις;
-Πού να τον ξέρω;
-Κάτσε να σου πω λοιπόν.

Αριθμός επισκεπτών