Πήγε μετά στον παππού του, που τα ήξερε όλα και τον ρώτησε:

"Σε ποιον ανήκει αυτός ο κόσμος;"

"Ανήκει σε εσάς,στα παιδιά, σε εσάς που πρόκειται να τον ζήσετε,στο μέλλον του."

 "Μάλλον σε εμάς ανήκει.", αποκρίθηκε το παιδί.

Μονολόγησε όμως μετά, "Κι αν δεν είναι έτσι;"

Πήγε μετά στη γιαγιά του, που σίγουρα θα ήξερε.

 Είπε να τη ρωτήσει για τα όσα του είχαν πει οι υπόλοιποι, να δει ποια απάντηση ήταν σωστή.

"Ο κόσμος ανήκει στους μεγάλους;"

"Αν ανήκε στους μεγάλους, θα μπορούσαν να τον κάνουν όπως αυτοί θέλουν", απάντησε αυτή.

"Ανήκει μήπως στους λίγους;", ξαναρώτησε.

"Αν ανήκε στους λίγους, θα μπορούσαν να τον έχουν χωρίς να χρειάζονται τους πολλούς", είπε αυτή.

"Ανήκει στους πολλούς,σε αυτούς που μοιάζουν μεταξύ τους;", ξαναρώτησε.

"Αν ανήκε στους πολλούς, δε θα με ρωτούσες", του απάντησε.

"Ανήκει στους άνδρες;", τη ρώτησε.

"Και τους άνδρες, γυναίκες τους γέννησαν", απάντησε αυτή.

"Ανήκει μήπως στα παιδιά;", ξαναρώτησε.

"Αν ανήκε στα παιδιά, θα ήταν γεμάτος φως", απάντησε αυτή.