δημοσιεύτηκαν πρόσφατα

επισκέψεις

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Ο ακροβάτης ξεκίνησε περίπου 8 χρόνια πριν, σε μια εποχή με πολλά διαφορετικά, τεχνολογικά, πολιτιστικά, κοινωνικά, αισθητικά δεδομένα. Τα blogs είχαν γίνει αρκετά διαδεδομένα, τα μέσα "κοινωνικής" δικτύωσης μόλις άρχισαν να μας ποτίζουν τα μυαλά και λίγα σχετικά χρόνια είχαν περάσει από τότε που τα πρώτα modem (πολύ πριν την ADSL), έβγαζαν εκείνο τον παράξενο αλλά χαρακτηριστικό ήχο και το internet ανοιγόταν σιγά σιγά στο ευρύ κοινό.


Αποτέλεσε δε από την πρώτη στιγμή, μια συλλογή κειμένων, λογοτεχνημάτων, ποιημάτων, αφηγήσεων, που προϋπήρχαν και παρουσιάζονταν σε συνδυασμό με ένα τραγούδι, ένα ηχητικό απόσπασμα, με μουσική γενικότερα, σε ένα μείγμα γραπτού και ήχου, όπου η επιλογή έμοιαζε τυχαία, έδινε ωστόσο στον καθένα τη δυνατότητα να φανταστεί, να εικάσει, να μάθει, να προβληματιστεί και να μοιραστεί, "ανακατεύοντας την τράπουλα" όπως τότε συνηθιζόταν να γράφεται. Η βασική αυτή ιδέα δεν άλλαξε σχεδόν ποτέ, όποιες μορφές κι άν είχαν οι δημοσιεύσεις του blog, ούτε στην περίοδο μετά τον πρώτο κύκλο, ούτε στον δεύτερο που ακολούθησε, όπου τα ήδη γνωστά κείμενα αντικαταστάθηκαν από άλλα πρωτότυπα, ούτε στις "παραγωγές" που μεσολάβησαν, με τις ταινίες μεγάλου μήκους.


Σε όλες τις περιπτώσεις, η ιδέα παρέμενε αυτό το ανακάτεμα της τράπουλας, πάντα ήταν έκδηλη η αναζήτηση υλικών και η πρόκληση κρυφών και φανερών νοημάτων.


Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν μια μεγάλη διαδρομή, που άλλοτε είχε πολλά να πει, άλλοτε ερχόταν σαν ξέσπασμα, άλλοτε γατζωνόταν σε μικρές αφορμές, έδειχνε ωστόσο όσο περνούσαν τα χρόνια, ότι έφτανε σε ένα τέλμα, ή για να το πει κανείς καλύτερα, απέφευγε όπως ο διάολος το λιβάνι να γίνει ρουτίνα, να γίνει επανάληψη, να βυθιστεί σε κάποιου είδους μιζέρια.


Στο μεταξύ, η αλήθεια είναι ότι τα δεδομένα γύρω άλλαζαν ραγδαία. Η αδέσποτη πληροφορία γινόταν όλο και περισσότερη, τα blogs παλιάς κοπής, έδιναν τη θέση τους στη βία και τρομοκρατία των "κοινωνικών" δικτύων, με τα "like" χωρίς κανένα κόστος, με τη διευκόλυνση της αδιαφορίας και κυρίως με τους περιορισμούς χαρακτήρων, σε όσα μπορούσε άμεσα να πει ή να γράψει κανείς, γεγονός που άλλαζε τον τρόπο επικοινωνίας.






Πριν περιγραφεί λοιπόν ο τρίτος κύκλος του Ακροβάτη, θα μου επιτραπεί ένα σχόλιο για τα παραπάνω:


Χωρίς να είναι στους σκοπούς αυτού του κειμένου το να αποσαφηνίσει μέχρι τελείας το θέμα, η εξέλιξη της χρήσης του internet και της τεχνολογίας γενικότερα τα τελευταία χρόνια συνδυάστηκε από την εξέλιξη με την οποία οι άνθρωποι σκέφτονται, μιλούν, νοιώθουν και φέρονται, προφανώς επηρεασμένοι από τις κοινωνικές εξελίξεις, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές, ποιο από τα δύο είναι το αίτιο και ποιο το αιτιατό, όσο και αν μπορεί κανείς να υποστηρίξει με λογικά επιχειρήματα και τις δύο εκδοχές. Το σίγουρο είναι ότι όλο και περισσότερο, κάτι που φαίνεται τόσο στο internet όσο και γύρω μας, οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο συναισθηματικά φτωχοί και βίαιοι, όλο και πιο νοητικά τεμπέληδες, όλο και πιο εκφραστικά ανάπηροι. Αν δούμε την εικόνα από μεγαλύτερη απόσταση, βλέπουμε ανθρώπους που είτε αφήνονται ολοκληρωτικά στην παραπάνω στάση ζωής, παρακινώντας και επιβάλλοντας αυτή τη στάση στα παιδιά και τους γύρω τους, είτε επιλέγουν κατά μέρος ή καθ'ολοκληρία, να αντισταθούν σε αυτή, άλλες φορές με επιτυχία, μερική ή συνολική, άλλες φορές χωρίς επιτυχία, σε μια ιστορία που τις περισσότερες των περιπτώσεων, στερεί από όλους τη φρεσκάδα και άλλα τέτοια χαρακτηριστικά που εμπεριέχει η φύση τους, σκεπάζοντας τα πάντα με μια αίσθηση διαρκούς κούρασης. Η χρήση της τεχνολογίας και της πληροφορίας κυρίως, του internet και των μέσων επικοινωνίας που αναπτύχθηκε όλα αυτά τα χρόνια και επιβάλλει τους δικούς της κανόνες, παίζει σαφώς πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη μεγάλη εικόνα και μαζί με τα υπόλοιπα, καθορίζει την κλίμακα του φυσιολογικού, του εφικτού, αποτελώντας σίγουρα την επιτομή των παραπάνω, είτε ως είδωλο των κοινωνικών εξελίξεων, είτε ως κινητήριος μοχλός τους.


Την ίδια στιγμή με τα παραπάνω, κανείς δε μπορεί να παραβλέψει όλα εκείνες τις στιγμές, όπου το κουβάρι της ιστορίας κύλησε έστω και για λίγο ανάποδα. Υπήρξαν στιγμές όπου η άμεση επαφή, η ανάγκη του ανθρώπου να βρεθεί κοντά με τους άλλους, να θυμηθεί, να ονειρευτεί και πάνω από όλα να δημιουργήσει, οδήγησε σε εγχειρήματα, πρωτοβουλίες και μεγάλα γεγονότα, που τάραξαν τα νερά, έφεραν τους ανθρώπους πιο κοντά, και ανεξαρτήτως των όσων πέτυχαν, έδωσαν δύο πολύτιμα δεδομένα: ότι οι άνθρωποι δε βυθίζονται αμετάκλητα σε νοοτροπίες που τους απομακρύνουν από τη φύση τους, και ότι ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης τέτοιων γεγονότων, η συγκίνηση που προκαλούν, η εμπειρία που δίνουν, και κυρίως η βαθύτερη θύμηση των ανθρώπων, δεν ξεγράφεται, όσος καιρός και αν περάσει, όση και αν είναι η προσπάθεια να επανέλθουν τα πράγματα στην προηγούμενη ομαλότητά τους. Το τελευταίο φάνηκε πέρα για πέρα και στη χρήση της ίδιας της τεχνολογίας, όπου, όπως άλλωστε είχε συμβεί και με τα blogs, είδαμε την καθιέρωση νέων καναλιών διοχέτευσης της πληροφορίας, νέων τρόπων εκφράσεων, νέων δικτυώσεων, και γενικώς ιδεών που υπηρετούσαν τις στιγμές αυτές.


Ο τρίτος κύκλος του Ακροβάτη λοιπόν έρχεται σαφώς επηρεασμένος από όλα όσα αναφέρθηκαν μέχρι τώρα, επεκτείνεται ωστόσο και σε νέα πιο βαθιά νερά. Ο Ακροβάτης στον τρίτο κύκλο του, αλλάζει όψη και γίνεται ένα μεγάλο portfolio, μια παρουσίαση δηλαδή όλων των προσωπικών δημιουργιών κάθε είδους, παραμένει ωστόσο τη στέγη όλων όσων μπορεί ένας άνθρωπος να μοιράζεται στηριζόμενος στο μυαλό, τη φαντασία, τα χέρια και τις γνώσεις του.



Χωρίζεται συνοπτικά σε τρία μέρη:


Στα κείμενα και τα σημειώματα, που αποτελούν μια συνέχεια του δεύτερου, όσο αφορά στα κείμενα, που συνδυάζονται με την απαραίτητη μουσική διατηρώντας το χαρακτήρα που περιγράφηκε πριν.

Στην τέχνη γενικότερα, όπου εκτίθενται παλιά και νέα πονήματα, εικαστικά και όχι μόνο, οπτικοακουστικά, γραφιστικά αλλά και άλλα, και που αποτελεί ένα ολοκαίνουργιο κομμάτι για το blog, μια ωστόσο μεγάλη ιστορία για μένα,με παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Στο internet , που αποτελεί το πιο φιλόδοξο, πιο σημαντικό, και πιο δύσκολο μέρος του. Εδώ εμπεριέχονται όλες εκείνες οι προσπάθειες και τα δημιουργήματα σελίδες, blog, εφαρμογές αλλά και project, που συνδυάζοντας όλα τα προηγούμενα αλλά και όλα τα διαθέσιμα μέσα, αναμετριούνται με το ζήτημα που με απασχόλησε όλα αυτά τα χρόνια καθώς και αυτό το κείμενο, τη σχέση των ανθρώπων με την τεχνολογία, το κατά πόσο αυτή αποτελεί εμπόδιο στην ελευθερία της έκφρασής και τη ζωής του γενικότερα ή όχι, και το πώς και μέχρι που μπορεί αυτή να χρησιμοποιηθεί, για να βοηθήσει στο χτίσιμο μιας νέας πραγματικότητας, λίγο έως πολύ πιο συνειδητή, ή έστω λιγότερο ασυνείδητη.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου