Στάθηκα στις δαιδαλώδεις πόλεις

με τις καμπύλες των λόφων στα μάτια

κι ήρθα προς τους ανθρώπους

με τις σωστές λέξεις στο στόμα

και την ελεύθερη κίνηση των χεριών.

Kατέληξα με μια τσάντα

που επαλήθευε το νόμο της βαρύτητας

στην ατέλειωτη άσφαλτο

πληρώνοντας φόρους και διαπύλια

φθείροντας την ακμή μου

ανάμεσα σε πλαστικά γιασεμιά

γδέρνοντας το λαιμό μου στους τοίχους

μ’ ένα μπρελόκ που τα κλειδιά του

δεν ταίριαζαν σε καμιά ανθρώπινη πόρτα.

(Από τα Ποιήματα, του Μάριου Χάκκα)