1  

Ένα μαχαίρι που ακονίστηκε αμέτρητες φορές, που ακονίστηκε ως την εξαφάνιση, ειν’ ένα μαχαίρι εξαϋλωμένο, ειν’ ένα μαχαίρι εξιλεωμένο.

2

Ένα μαχαίρι που έκοψε, έκοψε αμέτρητες φορές, ώσπου η αιχμή του στόμωσε, όσο κι αν φαίνεται άχρηστο, είναι σοφό μαχαίρι. Έπαψε πλέον να μοιράζεται σε χίλιες δυο εντυπώσεις, καρπούς και σάρκες τεμαχίζοντας, από χυμούς και αίμα μεθώντας. Απόκτησε εσωτερική ζωή και στη μοναδική αλήθεια του θανάτου συγκεντρώθηκε. Η κόκκινη σκουριά, που ιδρώνει η λάμα του, μιλάει για τη μέσα του αγωνία.

3

Ένα μαχαίρι που πετά και στον στόχο καρφώνεται ειν’ ένας αετός μ’ αλάνθαστο ράμφος. Ένα μαχαίρι που πετά και στη μέση της πτήσης του πέφτει ειν’ ένα κουρασμένο χελιδόνι.

4 

Ένα μαχαίρι ακουμπισμένο στο τραπέζι, πλάι στο πιρούνι ή το κουτάλι, ένα καθ’ όλα ήμερο μαχαίρι, ένα κοινό επιτραπέζιο σκεύος, παρ’ όλα τα φαινόμενα, καμιά δεν έχει σχέση με το υπόλοιπο σερβίτσιο. Για να το νιώσεις, φτάνει να προσέξεις τη σαρκαστική λάμψη της κόψης του, να δεις πως σπαρταρά μόλις σερβιριστεί το κρέας.

  5

«Κοιμισμένο στο συρτάρι της κουζίνας, το ταπεινό μαχαίρι ονειρεύεται πως γίνεται σπαθί κι αστράφτει απειλητικά μέσα στον κουρνιαχτό της μάχης. Την άλλη μέρα, τεμαχίζοντας καρότα, μέσα στους υδρατμούς και στις κλαγγές σκευών, θαρρεί πως ξανακούει το κάλεσμα της σάλπιγγας κι ορμάει, ξαφνικά, ακάθεκτο και κόβει της νοικοκυράς το δάχτυλο.»

6

Υπάρχουνε μαχαίρια που ζήσαν πολυτάραχη ζωή κι αλλάξαν πλήθος χέρια πριν καταλήξουν, θλιβεροί απόμαχοι, στη σκονισμένη σιωπή των παλαιοπωλείων, αιμοσταγή μαχαίρια που πωλούνται, τώρα, κι αγοράζονται ως χαρτοκόπτες.

 7

Φτωχό μαχαίρι, στομωμένο, άλλοτε για την κόψη σου καμάρωνες, τώρα, για τη λαβή σου.

8

Το δίκοπο μαχαίρι δεν μπορεί ν’ αλλάξει γνώμη, δεν μπορεί τα νώτα του να στρέψει στη σφαγή.

9

Πες μου με τι μαχαίρι θα κοιμηθείς για να σου πω με τι πληγή θα ξυπνήσεις.

10

«Μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις» έλεγαν οι παλιοί και εννοούσαν, φυσικά, τη φιλική χειρονομία του δώρου και του αντίδωρου που, δυστυχώς, έχει εκλείψει πλέον.

 11

Διόλου τυχαίο που το χέρι ομοιοκαταληκτεί με το μαχαίρι, μαζί στο φόνο καταλήγουν.

 12

Χαρούμενα βελάζουμε, μα χέρι φονικό μαχαίρι ετοιμάζει.

 

("Περί μαχαιριών" του Αργύρη Χιόνη)