Σαν δεις νέους καιρούς

Καινούργια υπονοούμενα
γέλια ειρωνικά δήθεν τυχαίως πεταγμένα φοβάσαι σαν αθώο παιδί
μπροστά σ’ ένα βαθύ ποτάμι. Μετά αφομοιώνεσαι
κι όλα πια τα συνηθίζεις
τα λόγια, τους ανθρώπους με τις πράξεις τους
αυτή τη σκοτωμένη ελευθερία .
τα νέα συναισθήματα
σε κατακλύζουν;
λες και να μη συνέβηκε ποτέ
που όλα τούτα
κάποτε σε φόβιζαν.
Φαίνεται πως ‘τοιμάζεσαι πάλι για νέο ταξίδι.

(σαν δεις νέους καιρούς, του Μιχάλη Κατσαρού)